1. Ак түстөгү, кристалл түрүндөгү кышкы атмосфералык жаан-чачын, кыш күндөрүндө жер бетин каптап жаткан ушундай жаан-чачындын туташ массасы. Жаш кар аңчылык үчүн абдан ыңгайлуу (Каимов). Тоонун агарган кары, жалтыраган музу алыстан көздү уялтат (Сыдыкбеков). Ак кар, көк музда үйүңүздөн кубалашыңыз кандай (Жантөшев). 2. өт. Туура эмес, туруктуу эмес. Кайнаган кытай дини кар («Манас» С. О.). Каапырдын дини кар экен («Манас» С. О.).

Кордук, муктаждык, азапка салган кыйын абал, оор шарт. Бул уулуң чоңойсо, Акылбек келгенче кар болбойсуң, аяш! (Жантөшев). Чама чарчап, ал кетип, Байкуш чоро кар болгон («Сейтек»). Талатып малын түгөтүп, Акыры өзүн кар кылды (Тоголок Молдо).

диал. Керең, дүлөй. Олуя болсоң шал кылчы? Кулагымды кар кылчы? (Барпы).